Pszczółka I: ( mówi przez sen) Ile niezwykłych kwiatów! Nigdy takich nie widziałem. Muszę skosztować tej niebiańskiej słodyczy.

Pszczółka II: ( budzi się) To znowu on! Mam już dosyć jego towarzystwa! Ciągle przerywa mi mój sen zimowy, bo albo chrapie, albo przez sen gada. Już sama nie wiem, co gorsze. A teraz, zobaczcie, pajęczynę zjada i chyba mu smakuje, bo jego zadowolona mina na to wskazuje.

Pszczółka I: Mniam, mniam, niebo w gębie. Co za rozkosz dla podniebienia … ( otwiera oczy) Ratunku! Pomocy! Nieszczęście się stało!

Pszczółka III: Cicho, bo pobudzisz wszystkich. Czego tak lamentujesz? Jeśli nie zamilkniesz, cały ul zaalarmujesz.

Pszczółka I:Kwiaty! Ukradli! Nieszczęście!

Pszczółka II: Jakie kwiaty? Przecież w ulu jesteś, a tutaj kwiatów nigdy nie było.

Pszczółka I: Mówisz, że kwiatów nie było?! Jak to? Przecież je widziałem, co ja mówię, ich smakiem się rozkoszowałem. Wciąż czuję tę słodycz.

Pszczółka III: Wszystko ci się przyśniło, a to co we śnie ci tak wybornie smakowało, w rzeczywistości pajęczyną się okazało.

Pszczółka I: Zjadłem pajęczynę?!Ohyda! Teraz już nie zasnę. Nie będę ryzykował, bo kto wie, co jeszcze przyśnić mi się może. Byle do wiosny wytrzymać.

Pszczółka II: Wcale nie będziesz musiał długo czekać, bo dzisiaj jest pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. Dzień Wiosny świętujemy 21 marca.

Pszczółka I: Zatem lećmy szybko na łąkę!

Pszczółka III: Poczekaj, głuptasie. Nie opuszczaj ula. Na dworze ziąb jeszcze i wiatr mroźny po polach hula.

Pszczółka I: Czekać? Na co? Po co? Czekać, nie będę! Na spotkanie z wiosną pofrunę, pobiegnę! Słońce i łąka kwiatów na mnie czekają.

Pszczółka II: Popędził jak szalony, moich rad nie wysłuchał. To, co zobaczy, pewnie go rozczaruje. Przecież nikt wiosennych krajobrazów w jednej chwili nie wyczaruje. O,już wraca, z zimna cały się trzęsie.

Pszczółka I: Ale ziąb na dworze! Skrzydełka mi skostniały, a moje oczy wiosny nie widziały. Zima wszędzie. Kto wie, kiedy wiosna do nas przybędzie.

Pszczółka III: Ale wiosna już przybyła i pierwsze ślady swej obecności pozostawiła.

Pszczółka I: Ja tam żadnych śladów wiosny nie widziałem, choć uważnie się rozglądałem.

Pszczółka II: Jeśli chcesz, to razem oznak wiosny poszukamy.

Pszczółka I: Czego mam szukać, gdy ziąb na dworze? Lepiej w ciepłym ulu na wiosnę poczekajmy.

Pszczółka III: Chcesz przegapić nadejście wiosny? Chodź z nami, razem wiosnę odszukamy.

Pszczółka I: No dobrze. Zatem ruszajmy.

Pszczółki ( śpiewają na melodię „ Panie Janie”):
Gdzie jest wiosna?( 2x)
Czy ktoś wie? (2x)
Wszyscy jej szukamy. ( 2x)
Tu i tam. (2x)

Pszczółka II: Zobaczcie, coś się przez warstwę śniegu przebić próbuje. To pierwszy wiosenny kwiat. Śnieżnobiałe płatki lekko rozchyla, do słonka się przymila. Zapomniałem, jak się ów kwiat nazywa.

Piosenka na melodię „ Czerwone jabłuszko”.
Chociaż biało wszędzie
I mróz w oczy szczypie,
To pod warstwą śniegu,
Zieleni się życie.

Ref: Wiosna nadchodzi,
Zieleń się rodzi.
Słońce przygrzeje
I śnieg stopnieje.

To wiosenne kwiecie
Przebiśniegiem zwane,
Zielona łodyżka,
Płatki śnieżnobiałe.

Przebiśnieg: Witajcie, jestem przebiśniegiem. Wczesnym rankiem Pani Wiosna mnie obudziła.

Pszczółka III: Pięknie wyglądasz w tej białej sukience.

Przebiśnieg: Dziękuję za komplement. Choć co roku w tej samej kreacji występuję, wszyscy się mną zachwycają i na mój widok rychłe nadejście wiosny przepowiadają.

Pszczółka I: Mieliście rację, że wiosna tu była. Ciekaw jestem, jakie znaki jeszcze pozostawiła.

Pszczółki: Do zobaczenia, przebiśniegu.

Przebiśnieg: Do zobaczenia, pszczółki. Życzę wam powodzenia w poszukiwaniach wiosny.

Pszczółka II:(śpiew skowronka) Czy słyszysz ten dźwięk? To śpiew skowronka. On zawsze wiosnę zwiastuje, wesoło wyśpiewuje.

Pszczółka III: A tam, spójrz, na wierzbowych gałązkach szarych kotków namnożyło się bez liku.

Pszczółka I: Koty na wierzbie?! To jakieś wariacje. Gdyby koty na gałązkach wierzbowych usiąść by próbowały, wnet by na cztery łapy pospadały. Wierzbę widzę, ale kotów na niej nie ma.
Pszczółka II: Nic nie pojmujesz. Na wierzbie puchowe kuleczki się pojawiły. One tylko wyglądem trochę kotki przypominają, dlatego ludzie je tak nazywają.

Pszczółka I: Teraz rozumiem.

Pszczółka III: Zobaczcie, pan bocian kroczy po łące.

Pszczółka II: Boćku, boćku! Choć do nas!

Pszczółka I: Ja bym go do nas nie zapraszał.

Pszczółka III: Jak to? Przecież to kolejny zwiastun wiosny.

Pszczółka I: A czy on nas nie zje?

Pszczółka II: Nie bądź taki strachliwy.

Pszczółka III: Boćku, powiedz, gdzie całą zimę bywałeś?

Bocian: W ciepłych krajach się wygrzewałem, a teraz na zaproszenie Pani Wiosny do was przyleciałem. Czas mnie goni. Muszę jak najszybciej dotrzeć w moje rodzinne strony, by poszukać sobie żony. A potem gniazdo i gromadka dzieci, i znów przyjdzie mi w ciepłe strony odlecieć. Zatem żegnajcie.

Pszczółka I: Szczęśliwego lotu!

Bocian: Do zobaczenia, pszczółki, do zobaczenia!

Pszczółka II: O, motylek! Jaki piękny!

Pszczółka III: Drży z zimna, biedaczyna. Motylku! Motylku! Czy Panią Wiosnę widziałeś?

Motyl: Panią Wiosnę o świcie spotkałem. Cudownie śpiewała, a w dłoni pędzel i paletę barw miała. Świat kolorami czarowała. Mnie również pięknie wystroiła. Wkrótce świat zielony będzie cały. Żeby tylko słoneczko co dzień grzało, wszystko w oczach będzie piękniało.

Pszczółka I: Nie do wiary!

Pszczółka II: Co się stało?

Pszczółka I: Tam, na łące! Pani Wiosna krokusy maluje. To łąka ze snu mojego i słodycz kwiatów ta sama, którą we śnie czułem.

Pszczółka II: Chodźmy powitać panią Wiosnę.

Pszczółki: Dzień dobry, Pani Wiosno.

Wiosna: Witajcie, pszczółki. Wkrótce, gdy ziemię kwiatami przyozdobię, będziecie miały pracy wiele.

Pszczółka I: Już nie mogę się doczekać. Wreszcie najem się do syta.

Pszczółka II: Obyś nie przesadził. Bo jeśli nad swym nadmiernym apetytem nie zapanujesz, ból brzucha sobie zafundujesz.

Pszczółka I: Ale ja nie jestem łakomczuchem!

Pszczółka II: Gdybyś nim nie był, nie chodziłbyś z tak ogromnym brzuchem.

Pszczółka III: Lepiej do ula wracajmy. Sprawdzimy, czy nasi bracia już wstali. Nie możemy pozwolić, żeby nadejście wiosny przespali.

Wiosna: Nie bójcie się o to. Na mój znak wszystkie stworzenia ze snu powstaną. Jednak powinniście wrócić do ula, by wasi ziomkowie się o was nie zamartwiali.

Pszczółki: Do widzenia, Pani Wiosno! Teraz pewność mamy, że zimę dopiero za rok spotkamy.

Wiosna: Do zobaczenia! Przede mną pracy wiele. By ziemia wiosenną szatę przywdziała, trzeba by Wiosna barwy tęczy wyczarowała.

Piosenka na melodię „ Jedzie pociąg z daleka”
Koniec zimy ogłaszamy.
Niech opuści wreszcie nas.
Dosyć mrozu i szarości,
Żegnaj, zimo, nadszedł czas.

Koniec zimy! - zawołajmy.
Niech usłyszy cały świat.
Zaraz wiosnę powitamy,
Witaj, wiosno, witaj nam.

Ref: Wiosna do nas przybyła.
Łąki „kwieciem” pokryła.
Ptaki wokół śpiewają,
Ludzie się uśmiechają.

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 436

Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz